Sermest duyguların alaca karanlığı
Örtü olur hüzünlerin armonisine
Dağılır hercai umutlar
Yaşanmamış geçmişler ülkesine.
Naftalin kokusu sinmiş
Arzu dolu geçmişler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebriklerler hos bir siir olmus
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta