Aklımın en ücra köşelerinde kaldın bitmek bilmeyen bir arayış yıllarımı çaldı geri veremezsin
Zihin hapishanemde prangalar eskittim azar azar düştün gözlerimden geriye ne sen nede bir adın kaldı
yavaş yavaş yürüdüm her adımda senden bir anı bıraktım ardıma
ben yaşamaya çalışan bir meçhul sen.....Hep aynısın sen hala güzel hala acımasız
bir ben kaldım burda geriye ne sen nede bir adın kaldı hoşçakllarla şiirlerle süsledim mezarını sana son iyiliğim bu.
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!