Adam gitarına eğildi
O artık sihirbazdı bir nevi
Gününü yeşile çevirdi,
Oysa gitarı maviydi...
Şaşırdı dinleyenler
''gitarın mavi, çaldıkların keder rengi" dediler
Adam kalacak değildi lafın altında;
Dedi "Çaldıklarım aynı şeyler,mavi gitarımdan ezgiler,
Ama anlayana..."
Kalabalık pes etmedi
"Çalmalısın" dediler
"bizden çok yüce,ama bize ait ezgilerle"
"Mavi gitarınla anlatmalısın bizi ve sevgiyi
Anlatmalısın hepimizi gerçekte olduğumuz gibi"
Adam ne olduklarını biliyordu gerçekte
Dedi: "Edemem ben dünyanın şekline müdahale"
İnsana göre, insan için değil
Büyük gözlü, yaşlı başlı bir kahramanı
Söyletmek için sarıyor kollarım gitarı,
Dünyanın şekline edemem müdahale
Kötü terzi olurum orasını burasını diksem de,
Ve sizlere,sevginize erişemem istesem de,
Takacaksanız illa da bana bir isim,
Ardımdan bana Seranad üstadı diye seslenin,
Benim mavi gitarıma sarılmam,
Sizin gerçeklerinizi kaçırmam demekse
"Serenad yapıyor" diyin "dünyaya"
"Serenad yapıyor mavi sevgilisiyle...
Gülcan Arıkan
Kayıt Tarihi : 12.11.2026 06:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
(Çeviri:The Man With Blue Guitar/Wallace Stevens) 10.11.2026




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!