Şerefli’de Şeref vardı bir zaman,
Şeref öldü köyüm kaldı Şeref/siz…
Şerefli’ler Şeref derdi durmadan,
Muhtarıyla kavgalıydı nedensiz,
Şeref öldü köyüm kaldı Şeref/siz…
Şeref der ki, Şerefli’ye varınca,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta