Kınama ey nefsim, dua eyle sen.
Sonunu bilmezsen duçar olursun.
Gönül bir saray ki açık bulunca.
Edeple girmezsen naçar olursun.
Elif’in sırrı var sırrını bilsen.
Bir ses duydum bugün gözlerim aydın.
Yıllarca bekledim nuruna hasret.
Günleri sabırla nasıl da saydım.
Yaralı yüreğim yarına hasret.
Dilimde ahuzar sorarsın niye?
Vefasız sevdiğim sözüm tutmazsan,
Kadrini bilmeyen ele düşersin.
Kötünün rüzgârı eserken bil ki,
Baharın içinde yele düşersin.
Hayata gülersin nedir maksadın?
Gurbet elde yârime destur verip yürekten,
İçin için inceden bakması bir başkadır.
Kaşlarında yayı var gamzesinde elifi.
Dilinde bin bereket lokması bir başkadır.
Dişlerinde incisi, mercan olur dudaklar.
Öyle uzaktayım ki hasretimi bilirsin.
Sen ki gönlümü çalan tıpkı nazan gibisin.
Gözlerine bakamam sırrı beni yakarken.
Lakin sensiz üşürüm tıpkı hazan gibisin.
Nasıl tarif ederim bu nuru pak aşkımı.
Diyar diyar gezmektir âşıkların cilvesi,
Bu hakikat sırrının hecesinde sen varsın.
Açılınca desturla o semanın perdesi,
Edep ile görünen gecesinde sen varsın.
Kâinatın sahibi Sen Resulün sözüsün.
Güzel gözlü sevdiğim ahvalimi sorarsan,
Geceler nara döndü yanar yanar ağlarım.
Öyle yalnızım şimdi hem de öyle derbeder.
Mazimizi düşünür anar anar ağlarım.
Bu hasretin acısı tarife sığmaz şimdi.
Yüzüne bakınca cenneti gördüm.
Desturla karşına çıkarım güzel.
Dilinde bir kelâm sırrına erdim.
Kapında mıhlanıp bakarım güzel.
Rüzgârda karılır başak misali.
Güllere bezenmiş cemali teni.
Ali’yi seveni ben de severim.
İnsanın özüdür kıblesi yönü.
Ali’yi seveni ben de severim.
Gül yüzlü pirimin bulunmaz eşi.
Gönüllerin yurdunda boynumda urgan ile,
Hakikate kul olmuş Ahi Evran Veliyim.
Yüreğimde yangınlar revan olmuşken yola.
Mahşer için kül olmuş Ahi Evran Veliyim.
Anadolu yurt oldu Kırşehir'de özüm var.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!