Güneş ısıtmıyor toprağı
Geceler uzun
Geceler ayaz.
Buz tutmuş saçaklar serçem.
Yapraklar örtmüyor kuşları
Gel kanatlarınla ısıt geceyi
Kollarıma kon serçem
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel, yüreğinize sağlık şahin arkadaşım.
çok güzel olmuş dost,yine çok güzel dizeler ellerinize sağlık...anlamı büyük.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta