Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
O bahar İzmir’de çok fazla doğum olmuştu sanırım; neden tosuncuktum ve de koca kafalıydım diye benimkinin saatini tam olarak hatırlasınlardı ki? ... Bizimkilerin ikinci en büyük dikkatsizliğiymiş…Neyse, cevabı, beş buçuk yıl gibi kısa bir süre sonra okula verilip de bazı şeylerin zamanının yine dikkate alınmadığını sezdiğimde, daha sert bir bıngıldağın vermiş olduğu dik başlılıkla ve aynı içgüdüsel tepkiyi bu sefer bilinçli ve şiddetli bir şekilde dile getirerek ben bizzat kendilerine ilett ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!