kendimi sevdiremedim
hiçbir bahara.
bakışlarım yoruldu,
ufukları aramaktan.
seraplar yaşadım,
düşünce aynalarında …
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




minik,ama güzel bir şiir..konu müthiş..
emeğinize sağlık üstad...
HER AYNA ANAHTARINI KAYBETMİŞ BİR KAPIDIR..
AÇILIR DİYAR-I ESRAR'A
OLUR DA FAZLA BAKARSAN AYNAYA,
ARALANIVERİR KAPI,KAYBOLURSUN SONSUZLUKTA...
bu yazıyı bir yerde okumuştum ..paylaşmak istedim. saygılar
yüreginize saglik cok güzel olmus kisa ve öz kutlarim ayten.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta