Saatler geceye dönüyordu,
Evlerin ışıkları bir bir sönüyordu,
Yaşayan yaşıyor ölen ölüyordu,
Sevgililer ayı, yıldızları seyrediyordu,
Birbirlerine en parlağını hediye ediyordu,
Benim payıma gökyüzünün karanlığı düşüyordu,
Bir de kendimi hapsettiğim sensizlik yurdu.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta