Ela
Çocukluğumun ellerinden tutsan,
haylazlığım ve sen birlikte büyüseydiniz isterdim.
Çelik çomakların şaman davulu sesiyle,
Dağıtma
kanı lekeli yaratıkları
lime lime edip topladım buzların üstüne.
gözleri jilet gibiydi.
Avunmanın 2. Yolu
ağla, açılırsın derler.
boş ver onları…
gülersen de açılırsın.
bektaşi fıkraları dinle.
Avunmanın 3. Yolu
hayal kur derler, olabildiğince pembe.
dinleme onları, boş ver…
kendi gerçeğini kabullen,
Az Gelir Azapların
Kanımın akışına tampon olan,
misina şeffaflığında,
kangren ayarında,
hücrelerimin imiğine basan,
Bilen Bilir
Tuhaf gelebilir hırçınlığım;
suya köprü kurdum bir zaman,
burmalı musluklara dayadım susuzluğumu.
Beni en iyi, gözleri yeşile çalanlar bilir.
Yenilgi
Avuçlarında çıldırırken yenilmişliğin...
kanatan yaraları tuzlar mı bilge yerin? tamay önal polat
hiroşimada atomların açtığı çukurlara
Yüzün Yok Senin
farkına varıyorum:
yüzüm yok benim…
yamalardan örtünürken sancılı yaraların,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!