Meğer ne kadar boşmuş,
Sensiz bu şehir.
Ne kadar karanlık,
Ne kadar sessiz.
Bütün meyveleri yenmiş bahçelerinin,
Her sokağına yalnızlık sinmiş.
Anladım;
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta