Ben bir kaldırımda başı boş.
Yalnız kalmaya tövbeli karanlık gece de......
Sessizliğe dalmış kurtarılmayı bekleyen deniz feneri.
Bu yol bu sokkak, mahalle benim geçmişim.
Saniyesi saniyesine yakılan sigara benim derdim.
Semada batan güneş gibi kederim.
Yine ev karanlık,ben dayanamam suskun yüreğim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler.
'Ne kadar acı varsa uğrunda çekilecek,
Çekmeye gönüllü erim.'
eyvallah efendim, güzel dizeleriniz için tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta