Senin Sevgin Şiiri - Alper Tunga 3

Tutamıyorum kalbimin dilini, sus pus kalamıyor,
Var olan herşeyde gözlerini arıyorum.
Kendime ait her saniyede, her anda
Beni biraz anlatsan kendine, biraz bilsem,
Böylede insanın gözünde gün gün büyürmü,
Kalp dediğin, görür, duyar işitirmiş
Sevginin sihirli gökyüzünde, başım dönerken,
Sevip sevip ölecek kadar, kör olacak kadar,
Başım dönüyor işte, sen ne söylersen söyle

Gözlerinin içine bakarak anlattım bu gün,
Sen, ruhunun renklerine sarıp sarmalanmışken,
Gülümsediğini görerek, Bembeyaz ve yemyeşil...
Benim sevgim büyürken, özlemim deniz oldu
Bu yüzden, beni hayranlığıma yenilirken sev ne olur,
Ben hem sevgime yenildim sana gelirken,
Karşılaşınca ise senin sevginin büyüklüğüne...
Yenilenek sevdim, evrilerek ve dönüşerek...
En eski halimide böyle bil, en son halimide,
İster gizli bir arzu bil yada ne dersen de

Seni sevmek en çok hayret etmekmiş,
Geldiğim yerde asıl beklenen olmanın hayreti,
En çok seven ben, tek seven benim sanarken,
Kabul etmekmiş, en büyük sevgiyi ve masumiyeti
Bu benim fikrimin dilime yansıyan zikri sadece,
Bütün günlerim bu hayretle geçiyor,
Şu ayrılık kokan cümlelerden ayırsan bizi ne olur,
Aslında bir bilsen inanmaya ben;
Senin sevginin benden büyüklüğüne inanarak,
daha sonra ise yaşadım, yaşamaya başladım.

Her hâline, her sözüne sonsuz bir kabullenişdeyim
Farzetki gözlerine bakarak söylüyorum bunları,
Seni çok seviyorum, bu yüzden tapar gibi,
Bu yüzden sadakatimi nefesime karıştırdım.
Senin beni sevdiğin gökyüzüne,
Beni ancak sen ellerinle taşıyabilirsin,
Benim sevgim itaat edecek kadar sana
Biliyorum senin sevgin hoşgörebilir, gülümsetebilir
Sevginle boy ölçüşecek kadar değil, tapacak kadar.