Belki de gerçekten unutmalıyım seni kendimden,
Kaçmalıyım sana dair her anıdan her duygudan,
Gözlerim görmese seni, duymasa kulaklarım sesini...
O zaman belki unuturum sana dair her şeyi,
Sonra karanlığa dalınca gözlerim biraz, yüreğim acıyor.
Unutmak denen illeti her zerrem reddediyor.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta