Seni Senden Çalan Şiiri - Kasım Kobakçı

Gerçek odur, yalan dolan-
dırır kalbi, noksan kalan,
Odur seni senden çalan.
*
Gösterişsiz kuru bir dağ-
dır o, çözülmüştür hep bağ,
Yalın yaşa, kalırsın sağ.
*
Yalınlık bir derin kuyu,
Bulandırma temiz suyu,
Budur sade insan huyu.
*
İstemem hiç yapmacık var-
lık, yüreğe yağar bak kar,
Bize sahte dünyalar dar.
*
Riya denen o eski çöl-
de yürüme, gerçekte öl,
Ömrünü sen yalınla böl.
*
Zahmet çekip yorulur el-
bet insan, geçer gider sel,
Yalınlığa durmadan gel.
*
Şu doğallık dediğin ses-
sizliktir, kesilir nefes,
Kırılır en sonda kafes.
*
Yalakalık eden o dil-
den uzaklaş, izini sil,
Yalınlığı en büyük bil.
*
Öğretici sert bir rüzgar-
dır, vurunca her yanı sar,
Bu gerçeğin ötesi hâr.
*
Çıkar için koşulan yol-
da kuruyup kırılır kol,
Sen yalın bir insanla dol.
*
Gösterişten sıyrılan can-
dır, temizce akar bak kan,
Uyanır hep yeni bir tan.
*
Gerçeği de yaşarsın sen-
den içeri girerken ten,
Aydınlanır karanlık, şen.
*
Yalınlığın serttir o taş-
tan duvarı, eğilmez baş,
Gözlerinden akmaz hiç yaş.
*
İstemeyiz altından pul-
lar, yalandan ibaret kul,
Üstümüze örtün bir çul.
*
Bırak sade kalsın o söz-
ler, hakikati arar göz,
İçimizde yanar hep köz.
*
Süslü püslü yalanı at-
mak istersen ruhuna kat,
Yalınlığı kalbinde tat.
*
Tertemiz bir su gibi pür-
pak olunca nehirler gür-
ler, akar da denize hür.
*
Zahmetin de o tadı zor-
luk verir de içinde kor-
laşır, istersen bana sor.
*
Yapmacıklık etme de sus-
kun kalarak öfkeni kus,
Yalınlıktır en büyük us.
*
Gerçek olan o sırra er-
mek istersen sevgini ver,
Yalın ayak toprağa ser.
*
Biter elbet bir gün bu son-
suz acılar, üstünde don-
maz, yalın uç ve dala kon.