Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Teşekkür ederim Hasan abi
Aşk sevgi böyle bir şey; fiziki yakınlık arttıkça, ruh olarak sanki insan uzaklaşılıyor gibi oluyor. Fiziki olarak uzaklaştıkça da hasret özlem şiddeti artıyor sanki ruh olarak daha yakında hatta insan taaa içinde hissediyor yani yakınlaşıyor... Sevgin daim ilhamın bol olsun sevgili şair dostum tebrikler selam ve dua ile şen ve esen kal diyorum.
Teşekkür ederim Hasan abi
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta