Seni Öldürmek Şiiri - Mahmut Polat

seni öldürmek değildi amacım asla
önce sesini katlettim
etraf ıssız
sesin ayağını sakatlamış bir ata benziyordu
bir Şubat akşamıydı kar yağıyordu aralıksız

Urfa’da
Mimar Sinan Mahallesi’nde yürüyordum
kalabalıktı sokaklar
yüzleri yoktu insanların
kimsenin bilmediği bilemeyeceği
bir cinayet işliyordum

sen şimdi sarı solgun benzinle
bir ölünün baktığı gibi soğuk bakıyorsun yüzüme
ıssızda bir çöl kuşunun sesiyle dokunsam da kalbine
o kalbin ki
metropollerin küf kokulu metrolarında sabah akşam dağınık
amacım seni öldürmek değildi asla
kalbin atmıyor kalbimin içinde artık