Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel bir yaklaşım olmuş.
Dokuz hece, kafiyeli :) iyi gidiyorsunuz.
Yalnız ilk mısrada yine bir yazım hatası var sanıyorum.Af lütfen...
Ey yar seni neden üzeyim mi olacaktı acaba...:)
En alttan ikinci mısrayıda,
'Poyraz olur deli eserim' derseniz hece düzelecek...
Tebrikler.
Saygıyla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta