Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'seni düşünmenin sınırı yok
aklımdan her şey geçiyor' inanılmaz hoştu tebrikler... Gülay MORGÜL
doğru ya,insan herşeyin kalbidir ve sınırsızdır...
ansızın sebep yokken işte öyle olmalı
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta