Dün yine, seni düşündüm hep.
Yokluğunu…
kahrolası yalnızlığımı,
Ve yok olası geceleri…
Ah şu geceler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hüzün örülü güzel şiirinizi severek okudum.Emeğinizi kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta