Seni Düşlerim Şiiri - Menderes Dağlaroğlu

Yaşıyorum ıssız dağların üstünde,
Bir gariplik var bu akşam güneşinde.
İçimde beni benden eden hüzün var,
Umarım uyuyorsundur sen evinde.

Sessizlik çöktü gülüm, yine geceme,
Hasretin dokundu inceden kalbime.
Anılar düştü bir bir bu gözlerime,
Dalıp gittim senli güzel günlerime.

Senden uzakta geçti bugün de ömrüm,
Akşam akşam aklım kaldı sende gülüm.
Gözlerimden sessizce süzülür yaşlar,
Gurbet elde seni düşünür bu gönlüm.

Uzakta olsan da aklımdasın yine,
Sevgini sakladım kalbimin içine.
Bir tek seni düşünürüm gecelerde.
Gül koklamam sevgilim, senin üstüne,

Belki sen düşersin bu gece düşüme,
Belki de bir gülüşün doğar geceme.
Ne olur birazcık uzun kal yanımda,
Sesin karışsın içimdeki özleme.

Bir gün dönersin diye beklerim seni,
Geceler boyunca anarım ismini.
Sensiz geçmiyor artık hiçbir günüm,
Gel gülüm, gurbetin içinde bul beni.

Uzakta olsan da bu kalbim senindir,
Bu yüreğim yalnızca sana emindir.
Geç te olsa, yeter ki bir gün dön gülüm,
Sensiz bu hayat bana kara zindandır.

Sevgini sakladım kalbimin içine,
Adını yazdım gecenin en derinine.
Gül koklasam bile sen gelirsin aklıma,
Hiçbir sevda benzemez senin sevgine.

Gel artık, bitsin bu hasret gecelerim,
Bitsin sensiz acı veren bu günlerim.
Sen benim yarım kalan bir hikâyemsin,
Gurbet ellerde bile seni düşlerim.

Her gece ismini sessizce söylerim.
Sen diye sevgilim, resmini öperim
Hasretinle yanar içimde bu yürek,
Gel gülüm gel, ben seni hâlâ beklerim.