Sabah ezanıyla duyduğum huzur
Seni kaybettiğim denizin maviliğinde kaldı.
Oturmuş sonsuz maviyi izliyorum
Mavilikte bir nokta beyaz
Mavilikte bir nokta ateş
Sonra istediğim gibi görüyorum her şeyi
Martı güneşe uçuyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta