Şapkasının altında şeker gibi parlayan dudaklarının üstünde karadelik gibi içi kara, derin gözleri vardı.
Saçları sarı, vücudu küçük, kendi büyük duruşu ile yürüyor, bastığı yerler çatlak çatlak.
Kimse kendinin ne olduğunu bilemiyor, göremiyor kendini dışarıdan bile baksak...
Geceler bir gece olsa da bitmeyen karanlığında kucak kucağa uyuyakalsak.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta