Şurda pembe evdeki çocuk hayallerimiz,
Kırık ümitlerimiz her gidişle külleşen.
Ölüm bir çelik hançer, hatıraları deşen,
Ve uzayan, titreyen, çaresiz ellerimiz.
Yılların önündeyiz kürek mahkumu gibi...
Kader bu belli olmaz, belki yağmur, belki kar.
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
Devamını Oku
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta