Senden Sonrası Şiiri - Zafer Unsal 2

Seni düşündükçe bir tebessüm kaplar yüzümü,
Sonra aklıma gelir birden yokluğun;
Yönünü kaybetmiş bir seyyaha dönerim hemen.
Ve senden sonrası mı?
İçimde hep beni kaybeden bir çölün fırtınası...

Seni görürüm gözlerimi her kapatışımda,
Açtığımda yokluğun bir güneş gibi çarpar gözlerime,
Yolunu kaybetmiş bir köre dönerim hemen.
Ve senden sonrası mı?
İçimde hep beni kör eden bir zifiri gecenin karanlığı...

Her yerde sesini duyarım,
Başımı çevirdiğim her yerde senin sesin.
Tam buldum derken seni, yokluğuna çarpar yüreğim;
Kendini kaybetmiş bir sağıra dönerim hemen.
Ve senden sonrası mı?
İçimde hep yankılanan bir sensizliğin sağırlığı.

Adını andıkça bir huzur kaplar içimi,
Sonra birden yokluğun bir enkaz gibi yıkılır üstüme;
Nefesini kaybetmiş bir ölüye dönerim hemen.
Ve benden sonrası mı?
Üstüme çökmüş bir enkazın ağırlığı...