Takvimler bir buçuk yılı gösteriyor anne,
Zamanın bu kadar keskin,
Ve bu kadar acımasız olacağını bilmezdim.
Sen gittiğin gün sadece bir vedayı değil,
En güvenli sığınağımı,
Yani çocukluğumu da yanına alıp gittin.
Meğer büyümek, boyunun uzaması değilmiş,
Gidişinle anladım bunu.
Ben senin dizine başımı yasladığımda çocuktum,
Senden sonra, bir gecede koca bir kadın oldum.
Eskiden masallarla uyuturdun beni,
Şimdi gerçeğin en soğuk yüzüyle uyanıyorum.
Mutfağın kokusu, sesinin yankısı, o güven veren elin...
Hepsi birer anı olup sığdı bir buçuk yıla,
Ben ise hâlâ bıraktığın o eşikte, yolunu gözlüyorum.
Kimse söylemedi "anne" deyince susmanın bu kadar zor olduğunu,
Senden sonra her gülüşüm biraz eksik, biraz mahcup.
Artık saklayacak bir çocukluğum yok avuçlarımda,
Senin gidişinle başlayan bu uzun yolda,
Sadece hatıranla, yavaş yavaş adımlıyorum.
Şimdi aynaya baktığımda,
Dünyanın en güzel kadınının izlerini arıyorum.
Seninle giden o neşeli çocuğu özlesem de,
Kalbimin en korunaklı köşesinde
Hâlâ senin kokunla yaşıyorum.
Kayıt Tarihi : 13.04.2026 20:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!