Senden Sonra Şiiri - Elif Akçasarı

Başımı hiç bir omuza yaslayamadım senden sonra.
Alnımdan dudaklarının izi gitmesin diye..
Sana bıraktığım saflık, dudaklarından düşüp orada kalsın diye.
İnsanlar bana Siktir et dedikce, kalbim bunu sana edilen bir hakaret olarak algılıyordu.
Alınıyordu, yavaşlıyordu..
Dudaklarımsa kırmızılığından ödün vermeden, aptalca gülümsüyordu.
Hiç samimi değil.
İçimdeki gerçekler, uzuvlarımı parçalayıp dışa atmak isterken kendini onlar tutuyordu.
Sıkıyordum dişlerimi, birer parmaklık gibi.
Onu unutmadım! 12 Harf..
Her biri içimde yokluğuna çarpa çarpa dolanıyor.
Dilim dönmüyor söylemeye, içim el vermiyor..
Hani güçlü gözükeceğim ya, hani ben kalpsizim ya!
Boşver, öyle bilsinler..
Sen doğruları bildinde ne oldu?
Yok ettin beni. Nasıl bir vazgeçişti o..
Nasıl ezip geçmekti üzerimden..
Hiç sorun değil, sadece bir kez yanına uzansam geçer.
Böyle bir şansım var mı hala?
Yatağındaki kadınlar umrumda değil, göğsünde bana bir yer aç.
Uzanırım ben oraya, saçlarımı sererim üzerine.
Kulağımı yapıştırıp kalbine, masal gibi yalanlarıyla uyurum..