Senden ötesi hazan Şiiri - Bahtiyar Cm

Öyle dönme yüzünü sevdiğim,
Dönme ki akşam üstlerine sinmesin gölgen.

Gözlerinin kıyısında bir yudum ışık kalsın,
Gittiğin yer soğur, kaldığın yer yangın,
Bırak da bu yürek seninle nefes alsın.

Yüzün ki gökyüzüm, yüzün ki sığınağım,
Bir çizgi çekme aramıza, küstürme geceyi.

Her tebessümün bir şiir dizesi gibi dökülürken,
İçimde başlayan bu şarkıyı yarım bırakma.

Bir bakışınla yeşerirken en çorak iklimlerim,
Sırtını dönüp de kışa sürgün etme beni.

Gözlerinde dinlenen o çocuksu neşeyi,
Hangi fırtınanın insafına bırakıp gidersin?

Bakışın ki pusulam, yolumu bulduğum yer,
Çevirme gözlerini, beni karanlığa mahkûm etme.

Kaç yangından sağ çıktım da sana sığındım,
Şimdi beni kendi yalnızlığımın feryadına terk etme.

Öyle dönme yüzünü sevdiğim,
Kalsın yüzün yüzümde, sürsün bu bahar.

Gözlerinin değdiği her yer memleket,
Senden ötesi tufan, senden ötesi hazan.