Bir boşluktu zaman, sensiz.
Sonra, aniden... Sen geldin hayatıma.
Aşkın adı yoktu bende,
Tanımını, tadını,
Ne demek olduğunu senden öğrendim.
Bir ayazdı içim, güneşimi bekledim.
Sen geldin,
Güneşten daha sıcak bakışlarınla geldin.
Isınmak için artık,
Bir gök cismine ihtiyacım olmadığını da,
Senden öğrendim.
Her notada, her melodi seni fısıldadı bana.
Adımladığım her sokak,
Dokunduğum, baktığım her eşyamda,
Senden bir parça taşıyordu artık.
Seni her şeyde görmeyi, bulmayı öğrendim.
Öğrendim ki...
Senin o her bir bakışın,
Zihnimde çekilen, hiç solmayan bir fotoğraf.
Onları özenle,
Kalbimin o en kuytu köşesine astım,
Gizledim, sakladım.
Sonra da
Ve en son, en acı ama en gerçek olanı da...
Sen gittin geri,
Ve ben,
Gidişinle beraber,
İçimde büyüyen o tarifsiz boşluğu,
Özlemin ne demek olduğunu öğrendim.
Kayıt Tarihi : 15.10.2026 21:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!