Senden Kalan Korku Şiiri - Gürsel Uçar

İşte tam orada...
Yıllardır aynı uğursuz geceye kök salmış bir çınarın ardında,
Gecenin kendi karanlığına gömmekten çekindiği
Meçhul bir suret bekliyor...

Köklerinde unutulmuş bir kıyametin
Henüz okunmamış son ayeti...

Ve gölgesi...

Gecenin tenine işlenmiş
Eski bir matem gibi uzanıyor.
Ne bir bedenden ayrılmış,
Ne de bir bedene kavuşmuş.

Yalnızca,
Benim unuttuğum bir yüzün,
Toprağa gömülmemiş bakışını taşıyor.

---

Bir aşktan kovulmuş bir hayat,
Bir ömür dinmeyen o feryat.
Sen gittin, ben kendimden geçtim,
Kendi yokluğuma müebbet biçtim.

Söyle, hangi gecede kaybettim seni?
Hangi aynada unuttum kendimi?
Senin yüzünde kimdi bana benzeyen,
Hangi karanlık benden önce sevdi seni?

---

Kilidi kuvvetli kapılardan girilen bir evde,
Kendine çeki düzen veren
Yarım yüzyıllık bir serseri.

Bir ömrün en tenha menzilinde,
Adını söylemekten yorulmuş bir serseri.
Ne vakit susmaya niyet etse,
Dudaklarında yeniden başlar o eski seferi.

Bir vedanın ardında eskimiş yıllar,
Eşiğinde unutulmuş nice baharlar.
Ne gelenin yüzü kalmış hafızasında,
Ne de gidenin ardından kapanmış kapılar.

Ne zaman gözlerini kapatsa,
O kadın kapının ardında.
Ne zaman elini uzatsa,
Bir gölge kayboluyor avucunda.

---

Koridorun sonunda susmuş bir adım,
Ne geleni gördüm, ne gidişini duydum.
Eşiğin altında uzayan o karanlık,
Ben saklandıkça yerimi buldum.

Gecenin koynunda mühürlü bir ağıt,
Adını unuttuğum o eski yakarış.
Ne zaman yüzünü ansam karanlık çoğalır,
Bir ömür sürer içimde o son ayrılış.

Kim dokundu omzuma?
Kim ağladı arkamda?
Sen misin gelen, yoksa
Ben miyim hâlâ o odada?

---

O gece...
O kapı...
O kadın...

---

Bir aşktan kovulmuş bir hayat,
Bir ömür dinmeyen o feryat.
Sen gittin, ben kendimden geçtim,
Kendi yokluğuma müebbet biçtim.

Söyle, hangi gecede kaybettim seni?
Hangi aynada unuttum kendimi?
Senin yüzünde kimdi bana benzeyen,
Hangi karanlık benden önce sevdi seni?

---

İşte tam orada...

Ölümün yarım bıraktığı
O çınarın ardında...

Yıllardır aynı suret bekliyor.

Ne bir adımın hatırası var toprağında,
Ne de geldiği yöne ait bir iz.

Yalnızca...

Ben her gece biraz daha yaklaşıyorum.