Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gidenin ardında bıraktıkları, belki yürekleri yakacak, belki öldüresiye ağlatacak kadar büyük ve derindir. 'Ne kaldı ki' derken, ne çok şey kaldığını da ifade etmişsin zaten. Kalanların da kıymetini bilmek lazım değil mi? Güzellikleri yaşamış olmak da büyük bir şans.
Ben farklı bir bakışla yaklaştım sanırım şiirin anlamına. Belirtmeliyim ki; yine çok güzel aktarmışsın yüreğindekileri Sevgili Gazi.
Leyla
Ne kaldıki ardından
Sessiz bir gece
Yanmış bir kibritten başka
Cigerlerime doldurdugum sigaradan
Cigerlerime doldurdugum ölesiye …
Ne kalırki gidenin ardından ciğer zehirlemekten başka....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta