Sendeki Ben Şiiri - Dr Yusuf Polat

Sen yine uykunda ağlıyorsun.
Ben uyanığım.
Seni öpüyorum.
Senin için üzülüyorum sanma.
Kendime ağlıyorum diyorsun

Sende bir zamanlar bende olan
Birini görüyorum.
Sen hâlâ seviyorsun.
Ben sevmekle
Ne kaybedildiğini biliyorum.
Sevgi eksilmesin diye
Hep kendim aynalarda eksildim.

Şimdi sen oradasın eski yerimde.
Senin saçlarında
Benim geçmişimin kokusu var.

Sonra anladım:
Herkese ev olan insanın
Kendisine bir tek odası kalmıyor.

Sen kendinden vazgeçiyorsun.
Onlar bunu sevgi sanıyor.
Oysa sevgi,
İnsanın kendini yok etmesi değildir.

Ey sevgili
Ben senden vazgeçmedim.
Sende kalan kendimden vazgeçtim.