Kolay değil demiştim hasretle muhabbete oturmak.
Kolay değil demiştim demler sofrasından sağlam kalkmak.
Şimdi yalnızlığın sarp yokuşu ne kadar da çileliymiş,
Ayrılığın sorgusu ne kadar da çetinmiş,
Sende gör, sende yaşa!
Sevdayı kelepçe takıp zamana hapsedince,
Sevgilinin bukleli saçlarını tel tel dökünce,
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




Yaşadım. Ben özellikle yaşatmadım. Onu bekledim, umutsuzca. Ona çok güvenirken, özellikle yaşattığını anladığımda ona güvenen kalbimin yaraları kaldı. Vücudumda ölümün keşif kolları istila etmeye çalıştı. Ömrüm kalmışsa ona, kalmamışsa toprağa armağan olacak varlığım. En güzel günlerimizde yarım kalıp göçersem, ağlarken acımayıp da hastalığa beni teslim edişinin bedeli onu yakacak
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta