Tuttuğun Dallar bir gün kırılır,
Gittiğin yolda beden yorulur,
Sanma ki halini soran bulunur,
Geçmişi anarken sende yanarsın.
Kalbini kırarlar zoruna gitmez,
Unutma dünyanın derdi hiç bitmez,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şarkı sözü gibi...Aşık Veysel deyişi tadını aldım adeta...Kutlarım.
Sevgi ULUKUŞ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta