Sende vur rozen
İşe yaramaz bir Taşmıyım
İnsanım ben yaşım biraz olsada
Ehlibeytte kesik bir Başmıyım
Umudum vijdanına kalsada.
Dost hanında bir mey içmeden
Sırat sınavından geçmeden
Evrim gibisini seçmeden,
Kahrolası yürekler sende kalsada.
AyaÄŸına geldim tatlı bir söze,
Bakamadım utandım o güzel göze.
Bir sızı düşünce kimsesiz öze
İnsanım ben insan kader vursada…
Herkes vurdu geçti hırkama
Kızmadım darılmadım hiç bakmadım arkama,
Ferhat gibi merhem bulamadım yarama,
Birde sen vur rozen
Bu garibin yüreÄŸi yalnız olsada.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta