Gönül yamacımda açan güller yaralı

Sevmek ne ki sende ben tükenmiştim
Gönül yamacımda açan güller yaralı
Senden vaz geçemem asla demiştim
Kelimeler vurgun, diller yaralı.

Eskimez kıvrılır, kalbimde yâd’ın
Saçlarında bahar saklanan kadın
Dilimde küllenir her demde adın
Gözümden süzülen seller yaralı.

Mecnunum sevdiğim, bu hayat yaban
Sevdama olmuşum en sadık çoban
Olmadı visale bir adım çaban
Vuslata çıkmayan yollar yaralı.

Asudem de tüten; baharım, kışım
Özleminden ayaz bir dem almışım
Aşkınla kavrulup sessiz yanmışım
Dudağımdan savrulan küller yaralı.