Bir coşkun akarsu durmaz akar içime
Tepem dumanlı dağ, pus çöktü gözüme
Bıraksam kendimi şuradan usulca
Beni ne getirir, hangi yol çıkar kapına?
Aman vermez bu yollar, şu ırayan yollar
Çöktüm dizim üstüne; elim bağlı, dilim bağlı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta