Meleksin derseler sakın aldanma.!
Düşünüp, konuşan, sende insansın…
Kral diyorlarsa hayale dalma…!
Üzülüp ağlayan sende insansın…
Öyle bir gönül ki…! Dipsiz bir kuyu.
Ne umut, ne servet doyurmaz onu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hoş bir şiir olmuş kutlarım kalemi ve hoşgeldiniz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta