Yıllar var ki kimse kapım çalmadı,
Pas tutmuştu gönlüm, sen geldiğinde.
Hiçbir çehre böyle güneş olmadı,
Bu karlı kışımın baharı sende...
Sende mutluluğun kaynağı sende,
Sende yaşamanın anlamı sende...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta