Sen Yokken
Gözlerimi, hayata açtığım ilk gün
Yanımda olamayışının acısını ben bilirim
Kimsede tadamayacağım o duyguyu
ufacık bir umutla
insanlarda arayışımın ümidini ben bilirim
Yanıyorum anne yanıyorum
Sensiz geçen hergün her gece
İçimde bir özlem,içimde kor
Fakat biliyorum ki sensiz geçen her vakit
Sana gelmem için azalan bir şafak
biliyorum!
Sen içimdesin
Sen, beni yönlendiren bir çift yüreksin
Ama nolur olsaydı
Görebilseydim zeytin yeşili gözlerini
Koklayabilseydim tenini
Dinleyebilseydim ellerin saçlarımda,masal okuyan sesini
Ah bilseydin bu öksüz için dünyalara bedel olacagını..
Toprağının derinliğinde,
Teninin kokusunu hissetmeyi ben bilirim
Sana geldiğim vakit,
Meleklerle dans edeceğimiz günün
Hayalini ben bilirim
Ben bilirim anne demenin özlemini
Ben bilirim annemsizliği
Annem görüyorsun geçiyor
Bu senede sizlere ayrılan gün
Bense hergünümü ''senin günün''ilan ettim
Belki gelirsin diye
Sana ayrılmış yastığımla seni bekliyorum anne
Seni bekliyorum
Kayıt Tarihi : 15.3.2007 21:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!