Mavinin..
Ağır ağır kızıla boyandığı
Eşsiz güzellikte bir gurup vakti
Bakışlarımızın erişebildiği,
Her yerde
Sanki senin o
Altın sarısı saçların serili.!
İşte böyle..
Büyüleyen güzellikler içinde
Sen ve ben..
El ele,göz göze...
Ya da;
Uçsuz bucaksız bir okyanusun,
Tam orta yerinde..
Issız,sessiz bir ada..!
Birtek biz varız..
Gözlerinin yeşili gibi,
Hep ıslak,hep nemli
O yağmur ormanlarında. !
Ne yazık ki,
Sonuç yine de hüsran..!
Yazık..
Hem de çok yazık.
Biz hep aynı daldaydık ,
Ama o dala seninle
Bir türlü sığamadık..!
Artık ben....
Elimde kör bir bıçak.
Geceyi,gündüzle düğümlendiği yerden,
Kesiyorum..!
Gündüzleri sen al.
Geceler bana kalsın diyorum..!
Ve..
Gözlerim açıkken,
Gördüğüm bu rüyadan
Kaçmak..
Çooook çok uzaklara,
Sensizliklere
Yelken açmak istiyorum .!
Kayıt Tarihi : 8.5.2017 14:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Ben neler neler yazardım da...
Ama korkarım, hem de çok korkarım Değerli Abimi üzmekten...
Biz denen bir şey kalmamışken gözümüzde, "Sen Ve Ben" ne de yakışıverir dile, ne güzel cümle, değil mi?
Bir zamanlar matematiği çok kötü bir mimarın bana "birden iki çıkmaz" deyişindeki o büyüye kapılmışken, o birin diğer adının da yalnızlık olduğunu unuttuğumuz gibi...
Herkes birine âşık olabilir, değil mi?
Ama kaçımızın, “asla kaybetmeye dayanamayacağımız, eksikliği hayatımızı “eksik” bırakacağını hissettiğimiz birini “sevme” şansımız olur?
…Sadece O’nu sevmeyi…
Öyle biri, bir yerlerde vardır, değil mi?
Ruhum, bir amansız rüzgâra tutulmuş
Savruluyor…
Bazen gitmek istiyorum,
Uzaklara…
Çok uzaklara…
Herkesten,
Her şeyden,
Tüm yaşanmışlıklardan,
Hatta yaşanamamışlıklardan
Olabildiğince uzağa gitmek istiyorum!
Gidersem, bir şeyler düzelir belki…
Sanki içimde bir şey bana, “daha ne bekliyorsun?” diyor!
Sahi, ben neyi bekliyorum ki hala?
Hadi ruhum; gidelim buralardan!
Senin masumiyetini,
Senin tüm sırlarını da yanımıza alıp gidelim!
Bak, gözlerimi kapadım!
Yaşanmış,
Yaşanmamış,
Gülümseten,
Ağlatan,
Sızlatan,
Hepsi güzeldi aslında…
Hadi gönlüm!
Hadi ruhum!
Mutlu olalım artık!
Varsın erken ölelim;
Ama mutlu…
Ama huzurlu…
Ama birlikte…
Aşk dediğin mavi, o mavi de "sen" gibi olmalı, değil mi?
Eline, diline, o güzel gönlüne sağlık, ömrüne bereket "Değerli Abim"...
Nicelerine inşaAllah…
Her daim, sevgim, saygım ve fiddareyn saadetler duamla…
Şiir oldukça akıcı ve canlı imgeleriyle okuyanı da içine çekiveren bir şiir. Çok beğenerek okudum.
Yüreğinizi ve kaleminizi kutluyorum Mahmut Mücahit Bey.
Selam ve saygılarımla.
Kutluyorum Hocam.
Saygılar.
Yaprak döken bir ağacın hüznü var şiirde, emeğinize sağlık can-ı gönülden kutlarım saygılar...
TÜM YORUMLAR (22)