Ne yapmasını bılmeyen çöllerde susamış su arıyan ben
Yeşillikler arasında siyahlara bürünmüş sen
Yazın ortasında üşüyen yüzünde hüzün olan bırısı ben
Kalemı degerlı kılan kâğıda esır eden benı sen
İstasyonda trenden inip yanıma gelmenı, ellerımın belını kavrayıp içime çekmeyı bekleyen ben
Balonlar gıbı rengarenk gözleriyle bakan sen
Senin onunde eriyen giden bir yolcu olan ben…
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta