Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
yüreğinizde ki sihir, sevginizi ne kadar da ölümsüzleştirmiş. dilerim her mevsim, sevginize, sevgiyle açılıyordur aşkınıza doğanın tılsımlı zamanları...
sevgiler, selamlar, saygılar...
Feri kaçmış gözlerime ışıltısın,
Kızıl akşamların gölgelerinde.
Bir şarkı,
Bir şiir.
Hasret tadında dokunuşsun,
Hüzün gözlü sabahlara.
Bir gönülkı çaglamış yürektekı aşk başka nasıl dile gelırkı bir solukta okudum durdum kelıme kelıme yıne okudum gözlemler hıssedışler çok güzel yazdırmış arkadaşım tam puan ve listemde sevgilerr
Güzel betimlemeler insan sevince böyle güzellikler ortaya çıkıyor. Yüreğine sağlık.
Sevgilerimle
MEHMET ALİ ŞAHİN
Seni bir hazan gecesine denk tutarım
Sen sevgilim! !
Feri kaçmış gözlerime ışıltısın,
Kızıl akşamların gölgelerinde.
Bir şarkı,
Bir şiir.
Hasret tadında dokunuşsun,
Hüzün gözlü sabahlara.
Sen her mevsimsin sevgilim! !
Her mevsim benim.
Her geceye sorulan sorusun,
Her gecenin sabahına bir yanıt.
Mevsimin, baharına, ayazına, yazına
Sevdadan bir kanıtsın sevgilim! !
Bir kanıt.
çok çok güzeldi.........saygılar
ben bu kalemin şiirlerini nasıl özlemişim.....
son mevsim....
son hazana benzer derdik...
harika bir şiir...harika...iyiki rastladım burda...
çok güzel bir tesadüf oldu...
sevgimle....
Her mevsim sevmek güzel mevsimleri aylara ayları günlere indirgediğinizde esen yelle, tozan yolla beraber olunan yılla dahada güzel olur sanırım. Saygılarımla
Seni dört mevsim şiir gibi okur-şiir gibi yazar-şiir gibi yaşarım ...diyen kaleminizi ve şiir dolu yüreğinizi kutlarım...Güzel şiirinizle braber ...
Çok güzel ifadeler. Can-ı gönülden tam puan ile tebrikler. Yüreğiniz dert görmesin, kaleminizden mürekkep eksilmesin. Saygılarımla listemde..
Sen her mevsimsin sevgilim! !
Her mevsim benim.
Her geceye sorulan sorusun,
Her gecenin sabahına bir yanıt.
Mevsimin, baharına, ayazına, yazına
Sevdadan bir kanıtsın sevgilim! !
Bir kanıt.
Güzel bir eser kutlarım siszi yüreğinizi vede keskin kaleminizi saygılarımla
oy oy oy oyyy ...bu tadı tuzu kıvamında bir şiirdir yaw..ablam yüreğine sağlık,tebrik ediyorum..saolasın paylaşımın için..
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta