Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ruhun mecazi süzülüşü,tebrik ederim.Yüreğinize sağlık
Karamsar bir şiir...Ama imge,duygu ve mecazların orjinalliği yönünden usta işi...Tebrikler...
Beyhan ablacığım dualarım seninle...Diğer şiirlerinide burada görmek isteriz.İstanbul radyolarından sizin şiirlerinize aşina olanlar bilirler ki kaleminizin akıcı uslubu ve zenginliğinden antoloji.com üyeleride nasiplensin.
kalbi muhabbetlerimle....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta