Sen Olmasan Şiiri - Dr Yusuf Polat

Bazen bir ah düşer de yüreğime,
Bir şehir susar, bir ömür kararır.
Herkes kendi yalnızlığına çekilir,
Bir sen kalırsın içimde,
Bir de adını anınca
Kanayan o eski yaram…

Senden önce ne sevgiyi, bilirdim
Ne yokluğun ne demek olduğunu.
Nasıl dayanırdım ey sevgili,
Bu dünyanın ağır yüküne
Sen olmasan,
Hangi sabır tutardı elimden,
Hangi umut çağırırdı beni
Hayata küsmüş sabahın ardından

Söyle nazlı sevgilim, sen olmasan
Kim tutardı ellerimden karanlıkta
Ben bütün yenilgilerime rağmen
Bir tek senin varlığına tutunuyorum.
Ve şimdi anlıyorum;
Seni sevmekle başlamışım yaşamaya.