Sen olmadın Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Gün ağarsa bile gönlüm karanlık,
Yollar uzun, ufuk sanki dumanlık,
Bende ne bahar var ne de bir şenlik,
Sen olmadan artık yaşanmaz hayat.

Ay doğunca seni anar geceler,
Yıldızlara sırdaş olur heceler,
Yüreğimde dinmez oldu kederler,
Sen olmadan artık yaşanmaz hayat.

Ne gülün rengi var artık dalında,
Ne bülbül feryadı onun yanında,
Bir sükût var şimdi gönül bağrında,
Sen olmadan artık yaşanmaz hayat.

Bir bahar gibiydin, gözüme doğdun,
Sevdanın en yüce yerinde durdun,
Yazdığım her satır içinde oldun,
Sen olmadan artık yaşanmaz hayat.

Bir bakışın vardı, cihan değerdi,
Karanlık geceyi nurla delerdi,
Yorgun ruhuma hep huzur serperdi,
Sen olmadan artık yaşanmaz hayat.

Çiçek yaprağında senin yüzün var,
Her bir mısrada da senin izin var,
Ömür dediğimiz yolda hüzün var,
Sen olmadan artık yaşanmaz hayat.

Yalnızlık gölgesi altında kaldım,
Sessiz sahillerde gül gibi soldum,
Her nefeste seni bin kere andım,
Sen olmadan artık yaşanmaz hayat.

Gözlerimde bitmez bir derin özlem,
Yıllar geçse dinmez içimde elem,
Sensiz geçen günde değişmez bu dem,
Sen olmadan artık yaşanmaz hayat.

Kalem sustu, sözler yorgun düşüyor,
Hatıralar sessiz sessiz üşüyor,
Sevdanla bu gönlüm hep tutuşuyor,
Sen olmadan artık yaşanmaz hayat.

Son sözümde yine sensin sevgilim,
Son nefeste yine sanadır meylim,
Son ânımda seni söyler bu dilim,
Sen olmadan artık yaşanmaz hayat