Ne çay ne kahve
Ne gereği var sen olmadıktan sonra
Çay çoktan soğumuş
Kahve yarım kalmış fincanda
Ne gereği var sen olmadıktan sonra
Bir zamanlar iki fincan vardı bu masada
Biri sana bakardı
Biri bana
Sessizce içerdik zamanı
Şimdi masa suskun
Sandalyeler yetim
Duvarlar bile biliyor
Bu ev sensiz eksik
Pencereye vuran rüzgâr
Adını fısıldıyor gecelere
Bir gölge geçiyor kalbimden
Ama sen değilsin
Ne çay ne kahve
Ne gereği var sen olmadıktan sonra
Bir şehir bile ıssız kalır
Sen olmadıktan sonra
Şimdi anlıyorum
Çayın tadı sendenmiş
Kahvenin kokusu senden
Sabahların ışığı
Akşamların huzuru sendenmiş
Ve bir gün dönersen
Belki yine iki fincan koyarım masaya
Ama bil ki
Bazı bekleyişler insanı değiştirir
Bazı gidişler kalbin içinde kalır
Çay yine demlenir
Kahve yine taşar fincandan
Ama insan
Birini kalbinden uğurladı mı
Hiçbir şey eskisi gibi olmaz.
Kayıt Tarihi : 9.3.2026 17:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!