9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Kanadının gölgesindeyken bile, arıyorum seni,
Tılsımına, aurasına...
Ben miyim, bu efsunlu tozun hakimi,
Yoksa kanatlarım, o parıltının tutsağı mı?
*
Orman fısıltısı demişti ki:
Biz ilk ışıktan, ezelden bağlıyız.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta