Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
asılı kaldı resmin.. herşeyi anletmaya yetmiş be kardeşim.....Asılır gibi bedenim yokluğunda..ölsem belki diner sancılarım..öyle ya sen yokken ölmeyi bile beceremem..demiş şairin biri..
Yüreğine sağlık..
Ramazan Kankılıç
yüreksiz yüreklerin tufanlarında kaybolmazsın da sen....
yüzsüz yüzlerin kemiksiz dilleri tüm iğrençliğiyle etrafımızda...
muazzam bir anlatım ve şiir bu..!
sevgi ve saygıyla
hasan basri kale
Bu şiir ile ilgili 22 tane yorum bulunmakta