susmaktır bazen üzerine düşen
ezilirken altında hayatın yüklerinin
bir baba edasıyla dimdik dururken
tanıdıktır o ses kulağına fısıldayan
kalbini, ruhunu okşayan
ve gün gelir uyanırsın ağlamaklı
sen hiç göz yaşlarını akıtmadan ağladın mı
sen hiç kendine ağladın mı
sen hiç ağladın mı
ağlayıp anladın mı
taşıdın mı kirlenmesin diye sırtında
aldın mı göze, geçmişini bırakmayı arkanda
koydun mu bir başkasını
bütün iyi dileklerinin sonuna
boyadın mı en siyahı beyaza
hayal kurdun mu sen hiç başkası için
sen hiç sordun mu neden niye niçin
sen hiç gerçekten yaralandın mı
sen hiç başkasının yerine ağladın mı
ben ağladım
ben...
anladım...
Kayıt Tarihi : 8.11.2026 03:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
2014 senesinde ağlayarak bölünen bir uyku üzerine alınan ses kaydımdan yazıya dökülmüştür.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!